GLJ-ILRF Statement on Gabriel Boric’s Presidential Victory in Chile

“In what can only be seen as another historic victory for working people, youth, women and migrants in Chile, Gabriel Boric, a former leader of the student movement and face of a new prorgressive coalition won a decisive election on December 19. For years Chile has been going through a process of social, cultural and political transformation away from the Neoliberal model imposed by the Pinochet dictatorship, which generated one of the most unequal societies in the world. Chileans have been confronting and rising up against this system with mass mobilizations by the student, pensioneer and feminist movements. The massive protests of 2019 culminated in an agreement to hold elections for a Constitutional Convention. The convention was not only democratically elected for the first time in Chilean history, but it was also the first of its kind anywhere in the world composed of 50% women. The writing of the new constitution is mandated to conclude in 2022 with a referendum. 

Gabriel Boric’s victory thus presents significant reassurance that the constitutional process will continue unimpeded, which entails a high probability that labor rights will be enshrined in the magna carta. Furthermore, it creates enormous and unparalleled opportunities for organizing and power-building for social movements and labor unions in the short to mid-term. Combined, the constitutional process and the pro-labor policies of the Boric administration have the potential to create an environment that is extraordinarily conducive for the development of transformative organizing projects. It is fair to say there has never been a time in which Chilean workers had a better chance to drastically change their working conditions for years to come.

Strengthening organizations on the ground that are at the forefront of this struggle and supporting the constitutional process continues to be a priority for GLJ-ILRF, as we believe it is only through organized people power that long-standing and deep labor justice can be won and sustained. We are proud, committed and excited to collaborate with our partners in Chile as they continue their hard and painstaking efforts of transitioning away from neoliberalism into a rights-based society of justice and dignity for working people.



Global Labor Justice – International Labor Rights Forum (GLJ – ILRF) is a newly merged organization bringing strategic capacity to cross-sectoral work on global value chains and labor migration corridors. GLJ-ILRF holds global corporations accountable for labor rights violations in their supply chains, advances policies and laws that protect decent work and just migration, and strengthens freedom of association, new forms of bargaining, and worker organizations.

February 22, 2022

Organizations urge U.S. to block imports of fishing nets from Thai companies over evidence of forced prison labor

WASHINGTON – Global Labor Justice – International Labor Rights Forum (GLJ-ILRF) and partner organizations in the Seafood Working Group (SWG) are calling on the Biden Administration to ensure U.S. companies do not import fishing nets made by Thai companies that use forced prison labor.

In a petition submitted to the U.S. government, the organizations say that two Thai companies – Khon Kaen Fishing Net Factory Co., Ltd. (KKF) and Dechapanich Fishing Net Factory Ltd. (Dechapanich) – have made fishing nets under exploitative conditions in Thai prisons. They are calling on the U.S. to investigate and block these companies from selling nets to U.S. corporations.

The groups submitted the petition following an expose by Thai journalist Nanchanok Wongsamuth on the working conditions in Thai prisons, which use inmates to fulfill high-value contracts with Thai companies. Prisoners said that they and hundreds of other inmates were forced to make nets for less than Thai minimum wage if they were paid at all. Prisoners also said they had no protective gear, sustained painful blisters and cuts as they were pushed to meet quotas and were beaten or tortured if they refused to work.

Seafood giant Trident Seafoods, as well as Calusa Trading Co., H. Christiansen Co. (Duluth Nets), and Gramter International USA have purchased fishing nets from KKF, and Fitech International Inc. has bought Dechapanich fishing nets, according to records in an international trade database.

The SWG is calling on Thai and U.S. seafood companies to commit to responsible sourcing and transparency in their supply chains. The global fishing industry is rife with abuse and Thai and international labor rights groups will continue to use all means at their disposal to end forced labor and raise standards for all workers in the industry.

“This is just one of many examples of how multinational corporations scour the globe to source the lowest-priced products, but absolve themselves of responsibility for the human rights abuses their race to the bottom engenders. We’re calling on U.S. companies to ensure that their suppliers respect workers’ rights and for the U.S. government to ban the import of these nets and all products found to be made with forced prison labor or forced labor of any kind. No worker – including prisoners – should be subjected to forced labor,” said Jennifer (JJ) Rosenbaum, Executive Director of GLJ-ILRF.

Thai and international civil society organizations have put together recommendations to the Government of Thailand, the Thai fishing net companies, and U.S. buyers to address abusive working conditions in prisons and to end forced labor in global supply chains.

Background on Thai fishing net production: 

According to interviews with several former prisoners who made fishing nets for KKF, Dechapanich, and other companies, and who witnessed hundreds of other prisoners make nets inside the prison and at company factories, prisoners were required to undertake the work without choice. They were paid a fraction of the minimum wage or nothing at all, performed the work in overcrowded facilities, and sustained painful blisters and cuts from the sharp fibers due to lack of protective gear and being pushed to fill unreasonable quotas.

Those who were unable to meet high production quotas or refused to undertake work faced various forms of physical punishment and torture. One former prisoner explained, “For some prisoners who were more stubborn about doing the work, they were forced to lie down on the hot concrete road, in the sun, without a shirt and had to roll back and forth. Some were also beaten by batons. They had either refused to work at all or couldn’t meet the quota [for fishing nets].” Some prisoners had to go to the hospital outside of the prison because they suffered serious injuries, such as a broken arm or leg.

Prison officials also used the threat of delayed release to compel prisoners to work and ​​repeatedly informed prisoners that they have no rights and that there is no use in filing a complaint. A different former prisoner said, “There was no agreement or contract about wages between the prisoners and the prison. They didn’t explain anything. We had to learn from fellow prisoners. You have to understand this was a ‘twilight land’. They did not look at you as a human being.” The testimonies provide strong evidence of forced labor per U.S. law and the International Labor Organization (ILO)’s indicators of forced labor.

Thailand has a long history of labor exploitation in its prison system, which human rights organizations and the media have reported on in recent years, including the prevalence of punishment and disciplinary measures used against prisoners that could amount to torture. The Thai government has continued to try to hire prisoners in order to fill labor shortages in recent years. This has included a failed policy proposal by the Ministry of Labor in 2015 to recruit prisoners to work on Thai fishing vessels, which are widely known for their rampant human rights abuses. More recently, in 2021, Thailand’s Minister of Justice proposed building industrial estates where companies can hire prisoners to work in seafood processing factories to fill labor shortages arising from the COVID-19 pandemic and to facilitate prison decongestion.

Thailand has struggled to eradicate forced labor from its highly profitable commercial seafood industry. In 2021, Thailand was downgraded to ‘Tier 2 Watch List’ in the U.S. State Department’s annual Trafficking in Persons (TIP) Report for ongoing forced labor of migrant workers particularly in the fishing sector. Thai seafood companies and U.S. buyers, too, have developed numerous initiatives to end forced labor in the Thai seafood industry, yet abuses are reportedly ongoing.


GLJILRF is a newly merged organization that brings strategic capacity to cross-sectoral work on global value chains and labor migration corridors.

The Seafood Working Group (SWG) is a global coalition of human rights, labor and environmental organizations that work together to develop and advocate for effective government policies and industry actions to end the related problems of labor exploitation, illegal fishing and overfishing in the international seafood trade.


The following recommendations to the Government of Thailand, the Thai fishing net companies, and U.S. buyers have been developed by Thai and international civil society organizations with extensive expertise working to address forced labor in global supply chains.

To the Government of Thailand:

  1. Ensure working conditions in all prisons are consistent with the U.N. Standard Minimum Rules for the Treatment of Prisoners (the Nelson Mandela Rules) and the U.N. Rules for the Treatment of Women Prisoners and Non-custodial Measures for Women Offenders (the Bangkok Rules). In particular, the Nelson Mandela Rules state “there shall be a system of equitable remuneration of the work of prisoners,” and “prison labor must not be of an afflictive nature.”
  2. Comply with the U.N. Guiding Principles on Business and Human Rights, particularly with regard to the state duty to protect human rights and ensure access to remedy through judicial, administrative, and legislative means.
  3. Enforce the “Ministerial Regulation Calculation of monetary income and the payment of reward for inmates where work carried out generates income that can be translated to monetary value B.E. 2563 (2020),” which prescribes for prisoners to receive 70% of the profits from the work they are assigned.
  4. Halt all plans to use prisoners in industrial zones and similar plans to use prisoners to fill labor shortages.
  5. Provide instruction and training to prison officials to end the use of physical violence to force prisoners to work or to meet unreasonable production quotas. As per the Nelson Mandela Rules, “in no circumstances may restrictions or disciplinary sanctions amount to torture or other cruel, inhuman or degrading treatment or punishment. The following practices, in particular, shall be prohibited: (a) Indefinite solitary confinement; (b) Prolonged solitary confinement; (c) Placement of a prisoner in a dark or constantly lit cell; (d) Corporal punishment or the reduction of a prisoner’s diet or drinking water; (e) Collective punishment.”
  6. Conduct regular inspections of prisons and investigate all allegations of human rights violations related to prison labor, then publicly report on the findings and adequately compensate victims of abuses.
  7. Allow independent inspection bodies, including the National Human Rights Commission of Thailand (NHRCT) and the Ombudsman, unfettered access to all prisons, in line with commitments made by Thailand during its second Universal Periodic Review.
  8. Allow non-governmental organizations with a relevant mandate to conduct visits to places of detention, interview inmates, and assess conditions without undue hindrance.                                                                

To the Thai fishing nets companies – KKF and Dechapanich:

  1. Ensure that working conditions in your company’s operations and in your supply chains and business relationships are in accordance with Thai law, international human rights law, and international labor standards.
  2. Comply with the U.N. Guiding Principles on Business and Human Rights by undertaking human rights due diligence in all workplaces still under contract with your company or future contracts that are being negotiated. This includes assessing actual or potential abuses, ceasing activities that contribute to abuses, publicizing due diligence policies and activities, and providing effective remedy for any labor violations found.
  3. Cooperate with U.S. buyers to provide remedy for former prisoners who produced fishing nets under exploitative conditions while under contract with your company. In particular, provide compensation for unpaid wages.
  4. Commit to public disclosure of supply chain information in order to ensure greater transparency in supply chains and support frontline organizations in identifying and reporting labor exploitation earlier on.

To the U.S. buyers – Calusa Trading Co., Gramter International, Trident Seafoods, H. Christiansen Co., and Fitec International U.S.:

  1. Comply with the U.N. Guiding Principles on Business and Human Rights by undertaking human rights due diligence throughout entire supply chains and in all workplaces still under contract with your company or future contracts that are being negotiated. This includes assessing actual or potential abuses, ceasing activities that contribute to abuses, publicizing due diligence policies and activities, and providing effective remedy for any labor violations found.
  2. Cooperate with KKF and Dechapanich to provide remedy to former prisoners who produced fishing nets under exploitative conditions while under contract with your company. In particular, provide compensation for unpaid wages.
  3. Commit to public disclosure of supply chain information in order to ensure greater transparency in supply chains and support frontline organizations in identifying and reporting labor exploitation earlier on.
  4. Proactively support implementation of the U.S. Seafood Import Monitoring Program (SIMP) to ensure greater transparency in global supply chains and to prevent forced labor-sourced goods from entering the U.S. market.



22 กุมภาพันธ์ 2565

องค์กรต่าง ๆ เรียกร้องให้รัฐบาลสหรัฐ ฯ ระงับการนำเข้าแหอวนจากบริษัทไทย เนื่องจากหลักฐานบ่งชี้ถึงการบังคับใช้แรงงานในเรือนจำ

กรุงวอชิงตัน ดี.ซี.องค์กร Global Labor Justice – International Labor Rights Forum (GLJ-ILRF) และองค์กรภาคีที่เป็นสมาชิกคณะทำงานด้านอาหารทะเล (Seafood Working Group: SWG) เรียกร้องให้รัฐบาลของนายไบเดนรับประกันว่า บริษัทสัญชาติสหรัฐอเมริกาเลิกนำเข้าแหอวนที่ผลิตโดยบริษัทสัญชาติไทยที่บังคับใช้แรงงานผู้ต้องขัง

องค์กรดังกล่าวได้ยื่นจดหมายต่อรัฐบาลสหรัฐอเมริกา โดยระบุว่า บริษัทไทยจำนวนสองบริษัท ได้แก่ บริษัท ขอนแก่นแหอวน จำกัด และบริษัท โรงงานทออวนเดชาพานิช จำกัด มีการใช้แรงงานในเรือนจำไทยโดยใช้เงื่อนไขที่แสวงหาผลประโยชน์จากแรงงาน องค์กรเหล่านี้เรียกร้องให้ประเทศสหรัฐอเมริกาดำเนินการสืบสวนและป้องกันไม่ให้บริษัทดังกล่าวขายแหอวนให้แก่บริษัทสหรัฐอเมริกา

กลุ่มองค์กรดังกล่าวได้ยื่นจดหมายหลังจากนางสาวนันท์ชนก วงษ์สมุทร นักข่าวชาวไทย เปิดเผยสภาพการทำงานในเรือนจำไทย ซึ่งใช้ผู้ต้องขังเป็นส่วนหนึ่งในการทำสัญญามูลค่าสูงกับบริษัทไทย ผู้ต้องขังกล่าวว่า ตนและเพื่อนผู้ต้องขังอีกหลายร้อยคนถูกบังคับให้ผลิตแหอวนโดยได้ค่าจ้างน้อยกว่าค่าจ้างขั้นต่ำ หรือแม้แต่ไม่ได้รับค่าจ้างเลย ผู้ต้องขังยังกล่าวว่า บริษัทไม่ได้จัดเตรียมอุปกรณ์ป้องกันความปลอดภัย ทำให้เกิดบาดแผลที่เจ็บปวดอย่างยาวนานจากการบังคับให้ทำยอด หรือหากผู้ต้องขังปฏิเสธทำงานก็จะถูกทุบตีหรือทำโทษอย่างทารุณ

ข้อมูลการค้าระหว่างประเทศระบุว่า บริษัทอาหารทะเลยักษ์ใหญ่อย่างเช่นบริษัท Trident Seafoodsรวมถึง Calusa Trading Co., Christiansen Co. (Duluth Nets) และ Gramter International USAเป็นผู้ซื้อผลิตภัณฑ์แหอวนจากบริษัทขอนแก่นแหอวน ส่วนบริษัท Fitech International Inc. ซื้อสินค้าจากบริษัทเดชาพานิช

SWG เรียกร้องให้บริษัทอาหารทะเลไทยและสหรัฐอเมริกามุ่งมั่นดำเนินนโยบายการจัดหาสินค้าที่มีความรับผิดชอบและสร้างความโปร่งใสในห่วงโซ่อุปทานของตัวเอง อุตสาหกรรมประมงนั้นเต็มไปด้วยการละเมิดสิทธิแรงงาน กลุ่มที่ทำงานส่งเสริมสิทธิแรงงานทั้งในไทยและระหว่างประเทศจะดำเนินการอย่างต่อเนื่องทุกวิถีทางที่ทำได้เพื่อยุติการบังคับใช้แรงงานและยกระดับมาตรฐานสำหรับแรงงานในภาคส่วนดังกล่าวทุกคน

“กรณีนี้เป็นหนึ่งในตัวอย่างที่พบได้มากมายของบรรษัทข้ามชาติในการจัดหาผลิตภัณฑ์ราคาถูกจากทั่วโลก โดยปลดเปลื้องความรับผิดชอบของตนเองในการปกป้องการละเมิดสิทธิมนุษยชนที่เกิดจากการดำเนินธุรกิจของตน พวกเราขอเรียกร้องให้บริษัทสหรัฐอเมริการับประกันว่า ซัพพลายเออร์ของตัวเองเคารพสิทธิของแรงงาน และเรียกร้องให้รัฐบาลสหรัฐอเมริกาห้ามการนำเข้าแหอวนและผลิตภัณฑ์อื่น ๆ ที่พบว่ามีการบังคับใช้แรงงานผู้ต้องขังหรือการใช้แรงงานบังคับทุกรูปแบบ ไม่ควรมีแรงงานคนใดรวมถึงผู้ต้องขังที่ต้องเผชิญการบังคับใช้แรงงาน” นางสาวเจนนิเฟอร์ (เจเจ) โรเซนบาม ผู้อำนวยการบริหารของ GLJ-ILRF กล่าว

องค์กรภาคประชาสังคมทั้งไทยและระหว่างประเทศได้รวบรวมข้อเสนอแนะสำหรับรัฐบาลไทย บริษัทแหอวนไทย และผู้ซื้อในสหรัฐอเมริกา เพื่อปรับปรุงสภาพการทำงานในเรือนจำและยุติการบังคับใช้แรงงานในห่วงโซ่อุปทานทั่วโลก



การสัมภาษณ์อดีตผู้ต้องขังที่เคยผลิตแหอวนให้แก่บริษัทขอนแก่นแหอวนและเดชาพานิชและบริษัทอื่น ๆ และเคยพบเห็นผู้ต้องขังอื่น ๆ นับร้อยคนทำงานถักเย็บแหอวนภายในเรือนจำและที่โรงงานของบริษัทชี้ให้เห็นว่า ผู้ต้องขังถูกบังคับให้ทำงานโดยไม่มีทางเลือกโดยได้รับค่าจ้างเพียงเสี้ยวหนึ่งของค่าจ้างขั้นต่ำตามกฎหมายหรือแม้แต่ไม่ได้รับค่าจ้างเลย ต้องทำงานในสถานที่แออัด และได้รับบาดแผลจากเส้นใยถักอวนเนื่องจากขาดอุปกรณ์ป้องกันความปลอดภัยและถูกกดดันให้ทำยอดอย่างไม่สมเหตุสมผล

ผู้ที่ไม่สามารถทำงานตามยอดอันไม่สมเหตุสมผลนี้หรือปฏิเสธการทำงานจะต้องเผชิญกับการทำโทษในรูปแบบต่าง ๆ อดีตผู้ต้องขังรายหนึ่งรายงานว่า “ผู้ต้องขังบางคนที่ดื้อไม่ยอมทำงานจะถูกทำโทษให้ถอดเสื้อนอนกลิ้งบนพื้นคอนกรีตร้อน ๆ กลางแดดไปมา บางคนก็ถูกตีด้วยกระบอง ซึ่งอาจจะเกิดจากการปฏิเสธทำงานหรือไม่สามารถทำตามยอด [ถักอวน] ได้” ผู้ต้องขังบางรายต้องถูกนำไปรักษาที่โรงพยาบาลนอกเรือนจำเนื่องจากได้รับบาดเจ็บสาหัส เช่น แขนหรือขาหัก

เจ้าหน้าที่เรือนจำยังใช้การข่มขู่ว่าจะยืดระยะต้องโทษเพื่อบังคับให้ผู้ต้องขังทำงาน และย้ำแก่ผู้ต้องขังซ้ำ ๆ ว่า พวกเขาไม่มีสิทธิใด ๆ และการยื่นเรื่องร้องเรียนนั้นไม่มีประโยชน์ อดีตผู้ต้องขังอีกรายกล่าวว่า “[เรือนจำ] ไม่มีการทำข้อตกลงหรือสัญญาที่ระบุรายละเอียดค่าจ้างกับผู้ต้องขัง พวกเขาไม่ได้อธิบายอะไรเลย เราทราบรายละเอียดจากเพื่อนผู้ต้องขังคนอื่น คุณต้องเข้าใจว่านี่คือ “ดินแดนสนธยา” เขาไม่ได้มองคุณเป็นมนุษย์” การสัมภาษณ์ให้หลักฐานการบังคับใช้แรงงานที่สำคัญตามกฎหมายของประเทศสหรัฐอเมริกาและตัวชี้วัดการบังคับใช้แรงงานขององค์การแรงงานระหว่างประเทศ (ILO)

ประเทศไทยมีประวัติการแสวงหาผลประโยชน์จากแรงงานในระบบเรือนจำมาเป็นระยะเวลานาน ดังที่องค์กรสิทธิมนุษยชนและสื่อได้รายงานในปีที่ผ่านมา เช่น การใช้การลงโทษและมาตรการทางวินัยต่อผู้ต้องขังอย่างกว้างขวางที่อาจถึงขั้นเป็นการทารุณกรรม รัฐบาลไทยยังคงจ้างแรงงานผู้ต้องขังเพื่ออุดภาวะขาดแคลนแรงงานในประเทศที่เกิดขึ้น อย่างเช่นการเสนอนโยบายโดยกระทรวงแรงงานในปี 2558 เกี่ยวกับการจ้างผู้ต้องขังในการทำงานบนเรือประมง ซึ่งเป็นภาคส่วนที่ทราบกันดีว่ามีการละเมิดสิทธิแรงงานมาก เมื่อเร็ว ๆ นี้ในปี 2564 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมเสนอให้สร้างนิคมอุตสาหกรรมที่บริษัทสามารถจ้างผู้ต้องขังให้มาทำงานในโรงงานแปรรูปอาหารทะเลเพื่อบรรเทาภาวะขาดแคลนแรงงานเนื่องจากการแพร่ระบาดของโรคโควิด 19 และลดความแออัดในเรือนจำ

ประเทศไทยประสบความยากลำบากในการขจัดการบังคับใช้แรงงานในอุตสาหกรรมอาหารทะเลซึ่งสามารถทำกำไรมหาศาล ในปี 2564 กระทรวงต่างประเทศของสหรัฐอเมริกาได้ลดอันดับประเทศไทยเป็น “Tier 2 Watch List” ตามรายงานสถานการณ์การค้ามนุษย์ (Trafficking in Persons Report: TIP Report) เนื่องจากสถานการณ์การบังคับใช้แรงงานข้ามชาติ โดยเฉพาะในภาคประมง แม้ว่าบริษัทอาหารทะเลไทยและผู้ซื้อชาวสหรัฐอเมริกาจะได้พัฒนาความคิดริเริ่มต่าง ๆ ขึ้นมาเพื่อขจัดการใช้แรงงานบังคับในอุตสาหกรรมอาหารทะเลไทย แต่เรายังคงได้รับรายงานเกี่ยวกับการละเมิดสิทธิอย่างต่อเนื่อง

GLJILRF เป็นองค์กรที่รวมตัวกันใหม่และทำงานเพื่อเพิ่มศักยภาพเชิงยุทธศาสตร์ข้ามภาคส่วนในห่วงโซ่มูลค่าโลกและในพื้นที่แนวเชื่อมระหว่างประเทศของการอพยพย้ายถิ่นของแรงงาน

คณะทำงานด้านอาหารทะเล (Seafood Working Group: SWG) เป็นเครือข่ายระดับโลกขององค์กรสิทธิมนุษยชน แรงงาน และสิ่งแวดล้อม ที่ทำงานร่วมกันเพื่อพัฒนาและรณรงค์สนับสนุนนโยบายของรัฐบาลที่มีประสิทธิภาพและการดำเนินการในระดับอุตสาหกรรม เพื่อหยุดปัญหาที่เกี่ยวเนื่องจากการแสวงหาผลประโยชน์จากแรงงาน การประมงผิดกฎหมาย และการประมงเกินขีดจำกัดในการค้าอาหารทะเลระหว่างประเทศ





ข้อเสนอแนะต่อรัฐบาลไทย บริษัทแหอวนไทย และผู้ซื้อในประเทศสหรัฐอเมริกาต่อไปนี้ถูกพัฒนาโดยองค์กรภาคประชาสังคมไทยและระหว่างประเทศที่มีความเชี่ยวชาญในประเด็นการบังคับใช้แรงงานในห่วงโซ่อุปทานระดับโลก


  1. รับประกันว่า สภาพการทำงานของผู้ต้องขังเป็นไปตามข้อกำหนดมาตรฐานขั้นต่ำของสหประชาชาติสำหรับการปฏิบัติต่อผู้ต้องขัง หรือข้อกำหนดเนลสันแมนเดลลา และข้อกำหนดสหประชาชาติว่าด้วยการปฏิบัติต่อผู้ต้องขังหญิงและมาตรการที่มิใช่การคุมขังสำหรับผู้กระทำผิดหญิง หรือข้อกำหนดกรุงเทพ โดยเฉพาะข้อกำหนดเนลสันแมนเดลลาที่ระบุว่า “จัดให้มีระบบจ่ยค่าตอบแทนในการทำงานของผู้ต้องขังอย่างเท่าเทียมและเป็นธรรม” และ “การใช้แรงงานในเรือนจำต้องไม่ก่อให้เกิดความเจ็บปวด”
  2. ปฏิบัติตามหลักการชี้แนะแห่งสหประชาชาติว่าด้วยธุรกิจกับสิทธิมนุษยชน โดยเฉพาะที่เกี่ยวกับหน้าที่ของรัฐในการคุ้มครองสิทธิมนุษยชนและรับประกันการเข้าถึงการเยียวยาด้วยวิธีในกระบวนการทางตุลาการ การปกครอง และนิติบัญญัติ
  3. บังคับใช้ “กฎกระทรวงว่าด้วยการคำนวณรายได้เป็นราคาเงินและการจ่ายเงินรางวัลให้แก่ผู้ต้องขัง ซึ่งการงานที่ได้ทำนั้นก่อให้เกิดรายได้ซึ่งคำนวณเป็นราคาเงินได้ พ.ศ. ๒๕๖๓” ซึ่งกำหนดให้ผู้ต้องขังได้รับเงินเป็นจำนวนร้อยละ 70 ของกำไรทั้งหมดจากงานที่ทำ
  4. หยุดแผนทั้งหมดในการจ้างงานผู้ต้องขังในนิคมอุตสาหกรรม รวมถึงแผนในลักษณะเดียวกันอื่น ๆ ในการจ้างงานผู้ต้องขังเพื่อบรรเทาภาวะการขาดแคลนแรงงาน
  5. ให้คำแนะนำและการฝึกอบรมแก่เจ้าหน้าที่เรือนจำเพื่อหยุดการใช้ความรุนแรงทางกายภาพในการบังคับผู้ต้องขังให้ทำงานหรือทำยอดอันไม่สมเหตุสมผล ข้อกำหนดเนลสันแมนเดลลาระบุว่า “ไม่ว่าในสถานการณ์ใดๆ จะต้องไม่มีการจำกัดเสรีภาพหรือการลงโทษทางวินัยใด ๆ ถึงขั้นเป็นการทรมานและการปฏิบัติหรือการลงโทษอื่น ๆ ที่โหดร้าย ไร้มนุษยธรรม หรือที่ย่ำยีศักดิ์ศรี โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การปฏิบัติดังต่อไปนี้ต้องถือเป็นข้อห้าม (ก) การขังเดี่ยวโดยไม่มีกำหนดเวลา (ข) การขังเดี่ยวต่อเนื่องกันเป็นเวลานาน (ค) การบังคับให้ผู้ต้องขังอยู่ในห้องมืดหรือมีการเปิดไฟสว่างตลอด (ง) การลงโทษทางกายหรือการตัดทอนอาหารหรือน้ำดื่มของผู้ต้องขัง (จ) การลงโทษแบบกลุ่ม (Collective punishment)”
  6. ดำเนินการตรวจแรงงานอย่างสม่ำเสมอและสืบสวนข้อกล่าวหาการละเมิดสิทธิมนุษยชนที่เกี่ยวกับการใช้แรงงานในเรือนจำทุกกรณี พร้อมตีพิมพ์รายงานข้อค้นพบและให้การชดเชยเหยื่อการละเมิดอย่างเหมาะสม
  7. ให้คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ (กสม.) และผู้ตรวจการแผ่นดินสามารถเข้าถึงผู้ต้องขังทุกคนอย่างอิสระ อย่างสอดคล้องกับความมุ่งมั่นของประเทศไทยที่ให้ไว้ในกระบวนการทบทวนสถานการณ์สิทธิมนุษยชน (Universal Periodic Review) รอบที่ 2
  8. ให้องค์กรพัฒนาเอกชนที่มีหน้าที่รับผิดชอบที่เกี่ยวข้องดำเนินการเยี่ยมเยือนสถานที่กักขัง สัมภาษณ์ผู้ต้องขัง และประเมินสภาพการทำงานโดยปราศจากอุปสรรคที่ไม่เหมาะสม


สำหรับบริษัทแหอวนไทย บริษัทขอนแก่นแหอวนและบริษัทเดชาพานิช

  1. รับประกันว่า สภาพการทำงานในกิจการของบริษัทของคุณและในห่วงโซ่อุปทานและความสัมพันธ์ทางธุรกิจของบริษัทสอดคล้องกับกฎหมายประเทศไทย กฎหมายสิทธิมนุษยชนระหว่างประเทศ และมาตรฐานแรงงานระหว่างประเทศ
  2. ปฏิบัติตามหลักการชี้แนะแห่งสหประชาชาติว่าด้วยธุรกิจกับสิทธิมนุษยชน โดยดำเนินการตรวจสอบสิทธิมนุษยชนอย่างรอบด้านในสถานประกอบการทุกแห่งที่ยังอยู่ภายใต้สัญญากับบริษัทของคุณ หรือที่กำลังเจรจาสัญญากันอยู่ ซึ่งรวมถึงการประเมินการละเมิดที่เกิดขึ้นหรืออาจเกิดขึ้น หยุดกิจกรรมที่มีส่วนทำให้เกิดการละเมิด เผยแพร่นโยบายและการดำเนินการด้านการตรวจสอบสิทธิมนุษยชนอย่างรอบด้าน และให้การเยียวยาที่มีประสิทธิภาพต่อการละเมิดแรงงานที่พบ
  3. ร่วมมือกับผู้ซื้อในประเทศสหรัฐอเมริกาในการให้การเยียวยาแก่อดีตผู้ต้องขังที่ทำงานถักเย็บแหอวนในสภาพการทำงานที่แสวงหาประโยชน์ภายใต้สัญญาของบริษัทคุณ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในการให้การชดเชยสำหรับค่าจ้างค้างจ่าย
  4. มุ่งมั่นเผยแพร่ข้อมูลเกี่ยวกับห่วงโซ่อุปทานต่อสาธารณะ เพื่อรับประกันความโปร่งใสในห่วงโซ่อุปทานและสนับสนุนองค์กรด่านหน้าในการระบุและรายงานการแสวงหาประโยชน์จากแรงงานตั้งแต่ต้น


สำหรับผู้ซื้อในสหรัฐอเมริกา – Calusa Trading Co., Gramter International, Trident Seafoods, H. Christiansen Co., และ Fitec International U.S.

  1. ปฏิบัติตามหลักการชี้แนะแห่งสหประชาชาติว่าด้วยธุรกิจกับสิทธิมนุษยชน โดยดำเนินการตรวจสอบสิทธิมนุษยชนอย่างรอบด้านตลอดห่วงโซ่อุปทานและในสถานประกอบการทั้งหมดที่ยังอยู่ภายใต้สัญญากับบริษัทของคุณหรือสัญญาในอนาคตที่กำลังอยู่ในขั้นตอนเจรจา ซึ่งรวมถึงการประเมินการละเมิดที่เกิดขึ้นหรืออาจเกิดขึ้น หยุดกิจกรรมที่มีส่วนทำให้เกิดการละเมิด เผยแพร่นโยบายและการดำเนินการด้านการตรวจสอบสิทธิมนุษยชนอย่างรอบด้าน และให้การเยียวยาที่มีประสิทธิภาพต่อการละเมิดแรงงานที่พบ
  2. ร่วมมือกับบริษัทขอนแก่นแหอวนและเดชาพานิชในการให้การเยียวยาอดีตผู้ต้องหาที่ทำงานถักเย็บแหอวนในสภาพการทำงานที่แสวงหาประโยชน์ขณะที่อยู่ภายใต้สัญญากับบริษัทของคุณ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในการให้การชดเชยสำหรับค่าจ้างค้างจ่าย
  3. มุ่งมั่นเผยแพร่ข้อมูลเกี่ยวกับห่วงโซ่อุปทานต่อสาธารณะ เพื่อรับประกันความโปร่งใสในห่วงโซ่อุปทานและสนับสนุนองค์กรด่านหน้าในการระบุและรายงานการแสวงหาประโยชน์จากแรงงานตั้งแต่ต้น
  4. ให้การสนับสนุนเชิงรุกแก่การนำโครงการการตรวจสอบการนำเข้าอาหารทะเลของประเทศสหรัฐอเมริกา (S. Seafood Import Monitoring Program: SIMP) ไปปฏิบัติ เพื่อรับประกันความโปร่งใสในห่วงโซ่อุปทานระดับโลกและเพื่อป้องกันกาเข้ามาของสินค้าที่มาจากการบังคับใช้แรงงานในตลาดสหรัฐอเมริกา



Statement from organizations in the Seafood Working Group on Thai Government announcement that it will ban the practice of using forced prison labor to make fishing nets:

“Following a petition our international coalition submitted to the Biden Administration on February 11, alongside media pressure, the Thai government says it will end the use of forced labor in prisons. The petition called on the U.S. government to ban the import of fishing nets made by companies that use forced prison labor in Thailand and came after months of investigative work and legal analysis. This is a victory we share with everyone fighting for workers’ rights in Thailand and in the seafood industry around the world. We will continue our work to ensure Thailand follows through on its pledge. It is commendable that the Department of Corrections will establish labor committees in all of Thailand’s 143 prisons. These could be strengthened through public release of findings and by allowing independent inspection bodies access to all prisons.  We are also calling on U.S. seafood giant Trident Seafoods, which bought nets from one of the implicated companies, to commit to upholding international labor rights standards, to conduct human rights due diligence throughout its entire supply chain, and to provide effective remedy to workers for any labor violations found.”



GLJILRF is a newly merged organization that brings strategic capacity to cross-sectoral work on global value chains and labor migration corridors.

The Seafood Working Group (SWG) is a global coalition of human rights, labor and environmental organizations that work together to develop and advocate for effective government policies and industry actions to end the related problems of labor exploitation, illegal fishing and overfishing in the international seafood trade. 

For Immediate Release

March 24, 2022

Contact: Rachel Cohen,, 917-370-8464

Global Labor Justice – International Labor Rights Forum Sues Global Tuna Giant Bumble Bee Over False Advertising of ‘Fair and Safe’ Fishing Practices

WASHINGTON D.C. – Global Labor Justice – International Labor Rights Forum (GLJ-ILRF) today announced it filed suit against Bumble Bee Foods, LLC – North America’s largest canned tuna brand and subsidiary of Fong Chun Formosa Fishery Company, Ltd. (FCF), a Taiwan-based seafood trader ranked as one of the top three in the world – over its false and deceptive marketing claims that it sources its tuna through a “fair and safe supply chain.”

GLJ-ILRF’s lawsuit alleges significant evidence that the canned-fish giant’s supply chain is rife with forced labor and worker safety violations and demands Bumble Bee show that advertising is backed up by meaningful practices to protect workers, or otherwise cease making the deceptive marketing claims.

“Bumble Bee’s false and misleading advertising is bad for workers and bad for consumers who want to buy ethically sourced products,” said Jennifer (JJ) Rosenbaum, Executive Director of GLJ-ILRF. “There is a growing concern by consumers and the public about conditions faced by workers who produce global food supply chains. These workers should be able to work in decent conditions and provide a stable life for their families. At GLJ-ILRF, we will continue to expose false claims and demand meaningful action.”

The lawsuit details evidence that Bumble Bee and its main supplier and parent company FCF have a long history of engaging in or allowing unfair and dangerous labor practices in the commercial fishing of the tuna consumers find behind the Bumble Bee label. Fishing vessels in FCF’s supply chain employ fishing methods that are inherently dangerous, such as distant water fishing and transhipment. Working conditions in supply chains reportedly involve up to 34-hour workdays, inadequate sleep, withheld wages, and little to no food. In addition, there have been various documented instances of forced labor; illegal, unreported, unregulated (IUU) fishing; and even deaths of workers.

Despite the well-documented abuses, which are detailed in the complaint, Bumble Bee’s marketing and advertising claim the company is “best-in-class” when it comes to worker safety standards and that its “mission” is to “champion sustainable fishing” throughout its supply chain.

“Deceptive marketing practices that falsely claim to ensure fair labor and worker safety standards are an impediment to meaningful efforts for change,” said Kimberly Rogovin, Senior Seafood Campaign Coordinator at GLJ-ILRF. “As a market leader, Bumble Bee is able to use its ‘fair and safe’ claims to convince wide swaths of consumers without needing to change its company’s purchasing habits, and to shut out the efforts of advocacy groups and competitors for genuine reform.”

GLJ-ILRF brought suit under the District of Columbia Consumer Protection Procedures Act, which allows public interest non-profit organizations to bring consumer protection claims on behalf of consumers and the general public. GLJ-ILRF is represented in this case by Richman Law & Policy.

For more information on labor abuse in seafood supply chains, see GLJ-ILRF’s report Labor Abuse in Taiwan’s Seafood Industry & Local Advocacy for Reform, which illustrates egregious human rights abuses in Taiwan’s fishing industry, and Time for a Sea Change, which discusses the problem of forced labor in the Thai seafood industry. More background information is also available here.

You can find a copy of the lawsuit here


GLJILRF is a non-profit public-interest organization dedicated to achieving dignity and justice for workers worldwide. GLJ-ILRF focuses on enforcing labor rights and promoting decent work conditions consistent with best practices and ILO standards in the low-wage sections of global supply chains such as commercial fishing. GLJ-ILRF engages in research, policy work, advocacy, and education of the public and consumers.


CONTACT: Nazly Sobhi Damasio,

New Study Exposes Empty Living Wage Promises: Global Garment Brands Get Richer While Continuing to Pay Poverty Wages

From Jennifer (JJ) Rosenbaum, U.S. Director of Global Labor Justice:

Important new research from the Sheffield Political Economy Research Institute (SPERI) at the University of Sheffield — Corporate Commitments to Living Wage in the Garment Industry underscores what Global Labor Justice’s partner the Asia Floor Wage Alliance has evidenced through grassroots people’s tribunals in India, Sri Lanka, Indonesia and Cambodia. Despite growing profits for corporate executives and shareholders, global garment brands are paying workers on their global supply chains — who are predominantly women — poverty wages.  This report follows groundbreaking research by SPERI Director Genevieve LeBaron on the failure of corporate audits and corporate social responsibility to improve conditions for workers in the global garment supply chain.  

The SPERI report exposes the growing practice of global garment brands who are using living wage pledges as a public relations tool without actually paying workers higher wages. Professor LeBaron concludes: “There is little evidence that corporate commitments to living wages are translating into meaningful change on the ground. As such, consumers are purchasing products they may believe are made by workers earning a living wage, when in reality, low wages continue to be the status quo across the global garment industry.”

Earlier this month, H&M shareholders voted down a shareholder resolution creating a living wage fund for excess profits so that H&M could meet its living wage commitments.  

Global Labor Justice stands with the Asia Floor Wage Alliance in its demand of brands to take responsibility and pay the difference in the supplier paid national minimum wage and the living wage calculated in order to meet the basic needs of garment workers and their families.  

Global Labor Justice challenges global garment brands to meet their human rights obligations and pay their workers a living wage. Poverty wages are a gender justice issue that impacts more than 60 million garment workers world wide, the majority who are women. Poverty wages force women to work excessive overtime in order to supplement wages as little as a third of the minimum living wage calculation, leading to health and welfare impacts for women garment workers and their families. Advancing living wages through a gendered lens is a pillar of Global Labor Justice’s campaign: Gender Justice on Garment Global Supply Chains: An Agenda to Transform Fast-Fashion.




Global Labor Justice (GLJ) is a US based strategy hub supporting transnational collaboration among worker and migrant organizations to expand labor rights and new forms of bargaining on global value chains and international labor migration corridors.